Ölümsüzleştiremedik aşkımızı ve sevdamızı
Aşkımız dünyada sanki en uzun aşk romanıydı
Sensizlikte gönlüme kahrolası ayrılık acısı sardı
Kapanacak artık yüreğimdeki gönül sayfası
Ne yaşamak ne de gülmek istemiyorum
Bulutlar yine toplanmış
Tomurcuklanan sevgimiz vardı
Anladım ki hepsi yalanmış
Senin yüzünden karanlık göreceğim yarınları
Rüzgarlı ve fırtınalı günlerde
Karanlık bulutların içindeyim
sanki gündüzün ve gecenin ortasında kalmışım
Kalbin ve yüreğin ortasındaki gizemli söz gibiyim
Her şeyi kabul ederim ama sensizliği kabul edemem
Bir korku var üzerimde eyvah eyvah
uzak bir yerde küçük bir köy var
oraya yeni yeni yerleşmek isteyen insanlar var
gidiyorlar oraya yer beğeniyorlar
yerleşmek için ev yapıyorlar
ilerleyen zamanda, bu ev halkı artık, hayvan beslemeye karar vermek isterler, memlekete giderler
Dışarı çıktım
Masum bir kuş gördüm
Sohbet ettim derdimi anlattım
Beni dinlemeden uçup gitti öylece yalnız kaldım
Bahçede derdimi anlattım bir güle
Nerede buldun bu hatıra defterimi
Git yak yansın kül olsun
Okursam her bir sayfası ağlatır beni
Ne olur uzak tut benden
Mutluluk ve neşe içinde yazdım
Gözlerim sis'in içinde kararmış
Çukurlar buz bataklıklar donmuş
Dünyam sanki tersine dönecekmiş
Ah ah ben ne hallere düşmüşüm arkadaş
Bak görüyor musun?
Gözlerine bakamadığım sevdamın adı
gizeme bürünüyor yine kalbim adınla
ruhun yüreğimde olmuş bir kırmızı çizgi
korkuyorum seni kaybetmekten kırmızı çizgim
Seni sadece sevmekle hiç bir zaman kanmadım
Ne dağmışsın sen hemen beyaza bürünmüşsün
Sen ne koca aşksın şu yüreğimde ömürsün
Dilim gözüm ruhum ruhunun içinde sürgün
Gizeminde saklı ruhum sana küskün
Koca çınar ağacısın nasıl döküldü yaprakların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!