Belki hiç farkedemez Kıyaslamazsa insan...
Bir Komplekse nasıl, nereden girileceğini bilemez kimi...
Kıskançlık yerinde olmaz, gönülsüzse sevgili..!
Kayırmaz kimseyi de ölüm, ayrışmaz ki Korkularından...
Oysa ne kadar büyütmüşüz körpe acıları...
Köksaldıkça budamışız içimizde sevgili huzurları...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta