Yazık ki topluma tâbi yaşıyoruz..
Uzağız gönlümüz kadar yakınsak da;
Yırtınsak da bu özlemle
Kurduğumuz hayâller yahut,
Şehrin hayaletleri gibi uçuşmaktayız yalnız.
Yapayalnızız, yalnızlığımızla tanınıyoruz,
Düşünmeden taşınıyoruz!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta