2 Ocak 1966 Kırşehir / Türkiye
Derler ki başlarmış "son" biten yerde,
kişi düşmeden de düşermiş derde.
Hakikât çok tenhâ, istikbal kâfi;
yanarım hâlime, ruhumsa fâni.
Fazilet şaheser, rüyâlar hazin;
ilâhî hikmetle gönüller sakin.
Olmaz mı düşmanı Musa, Musa’nın?
Hayrânıdır Suna sade mısranın.
Tarihte mâtem var, gözlerde tasa.
Ferhat’ın dağında bir yüce sevda.
Açmışsa yaylada yabani güller,
Zeliha Yusuf’a belki gusleder.
Seyre dalan gözler güzele hayran;
sükût etsin demiş sevdalı Canan.
Kayıt Tarihi : 4.03.2017 06:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!