En sensiz andır, burada bir yer.
Hep sağ yanımdır, eksik olduğum yar.
Bir boşluktur kavuştu mu iki kol.
Çiğ düşer göze oysa mevsim bahardır.
Bir anlamı yoktur konuşmanın.
Diyen yoksa, nasıl geçti günün.
Yakama yapış, aklıma düşür.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta