Kıyım kıyım keşke kıymasaydım kendime.
Zaman akardı belki de hiç kalmazdım böyle.
Yıkıntılar arasında bulabilmek bir şefkatli el.
Baş yaslanır huzurlu bir uyku bulurduk sıcaklığı.
Ve yerle gök her ikisi arasını donatan el.
Yatsa da uykuya toprak, canı alınmadan mı?
Donmak mı gerekir gelmesi için bahar.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta