Haydut Çiçeği Şiiri - Alparslan Karagöz

Bin lisandan , bin lügat olsa ellerimde
Nasıl anlatayım sana sensiz kalmayı
Yokluğun böylesi vâr oldukça yüreğimde
Kesmiyor gözüm yokluğunla var olmayı

Sıra sıra dizildi hasretin tesbihimin ipinde
Bir sabır nöbetinde çektim tüm özlemini
Köze dönmüş bir avuç sevda ateşinde
Sana demledim en acı şiirlerimi

Hâyrı meçhul şimdi doğacak yarınların
Senli dünlerimin , hazan dolu sonunda
Altında ezildim yeşerttiğim umutların
Sen ; en güzel duam , erirken avuçlarımda

Geçemedim, kendimi uyutmanın ötesine
Gülüşlere esir oldum ; neşesi kaybolmuş
Nasıl da sığmazmış göğsüm kafesine
Odam , evim bu caddeler yokluğunla dolmuş

Ben sevdalı militan , gönül harbinde gaziyim
Kurşuna dizilmiş düşlerim, yüreğim kan revan
Ey toprağı mağrur ; haydut çiçeğim
Seni de solduracak , bir âh ile bu devran

29 EKİM 2025