Hayatın Resmi Şiiri - Kasım Kobakçı

Çantamı sırta takıp, çıktım uzun yoldan,
Yanlış haritalarla, düz gelir giderim.
Saatlerce yorulmam, ne sağdan ne soldan,
Aklı kaçmış dünyaya, ben eşlik ederim.
*
Boş konuşan her ağzı, aklım hemen yakar,
Cehalet deniz olmuş, bize doğru akar,
Şöhret peşinde koşan, kendini tez satar,
Bu gürültü içinde, ben sessiz yiterim.
*
Gerçekleri görmeyen, bizi asla bilmez,
Bazıları hiçbir an, doğru yola gelmez,
Boşa koşan yolcular, gözyaşını silmez,
Çıktığım bu yollarda ben, her borcu öderim.
*
Yol üstünde kurulmuş belki, gizli tuzak,
Doğru bilen insanlar, kalsa bize uzak,
Sahte yüzlü her dostun, olsun tümü yasak,
Yollarda yürürken ben, ansızın biterim.
*
Her önüme gelen, her fert olmasın yoldaş,
İçte sabır oldu artık, bana ağır taş,
Ağlasa gözlerim, hiç akıtmaz kanlı yaş,
Gizli gerçekleri, ben her zaman sezerim.
*
Dünyada söylenen her söz, olmuş bir yalan,
Doğruluktan geriye, sade derttir kalan,
Adalet mülkünü de, eylemişler talan,
Ben bu garip yollarda, hep yalnız gezerim.
*
Bizim bu yorgun yolda, bıraktığımız iz,
Bilginin ışığında, kalsın her an temiz,
Geceyi aydınlatır, bizim bu sevgimiz,
Hayatın resmini, ben bu yolda çizerim.