Bir ağaç gibi hayat, kökleri derinlerde,
Zamanla büyür, savrulurken rüzgârda ve yerde.
Her dalında bir umut, her yaprağında bir hayal,
Köklerinden yükselir, dalları göğe uzanır, ne de olsa her şey bir sebeple.
Zorlu kışlarda susar, yaprakları dökülür,
Fakat her bahar, yeniden yeşerir, çiçekleri büyür.
Tıpkı hayat gibi, acılar da gelir geçer,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta