Bir ağaç gibi hayat, kökleri derinlerde,
Zamanla büyür, savrulurken rüzgârda ve yerde.
Her dalında bir umut, her yaprağında bir hayal,
Köklerinden yükselir, dalları göğe uzanır, ne de olsa her şey bir sebeple.
Zorlu kışlarda susar, yaprakları dökülür,
Fakat her bahar, yeniden yeşerir, çiçekleri büyür.
Tıpkı hayat gibi, acılar da gelir geçer,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta