Küfür eder gibi yaşıyordu hayatını, hayatımdan çıkarken.
Bir gelin olabilmeyi bile çok görülen bir hayatı paylaşmıştım oysa ben.
Konumum neydi onun için, hiçbir zaman idrak edemeden birde.
Ve ardından mutluluğu sığdırabileceğim bir göz odaya serpiştirmiştim umutlarımı.
Zaman geldi, geçti.
Tek göz oda oldu cennet. İki kır çiçeği ve ben.
İçinde yaşadığı ne vardı, bilmiyor, ulaşamıyordum nitekim.
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Kişinin yüreği kendisi için, ya cennettir ya cehennem.
Cennette kalmayı başaramayana bir şey demeye de gerek yok.
Kendi ateşini büyütmeye devam eder.
Ya Sabır!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta