Vicdanımı çok hırpaladım, hırpaladılar.
Artık attığım her adımda, yürüdüğüm her yolda karınca dahi incitemiyorum.
İçim sıkışıyor, yüreğim darlanıyor.
Fazla bu diyorum, ama duramıyorum.
Aklımla yada kalbimle yaşamıyorum.
Sürekli vicdanımla konuşuyor, onunla hesaplaşıyorum.
Neyi neden yaptığımı, neyi neden yapamadığımı...
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta