Vicdanımı çok hırpaladım, hırpaladılar.
Artık attığım her adımda, yürüdüğüm her yolda karınca dahi incitemiyorum.
İçim sıkışıyor, yüreğim darlanıyor.
Fazla bu diyorum, ama duramıyorum.
Aklımla yada kalbimle yaşamıyorum.
Sürekli vicdanımla konuşuyor, onunla hesaplaşıyorum.
Neyi neden yaptığımı, neyi neden yapamadığımı...
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta