Vicdanımı çok hırpaladım, hırpaladılar.
Artık attığım her adımda, yürüdüğüm her yolda karınca dahi incitemiyorum.
İçim sıkışıyor, yüreğim darlanıyor.
Fazla bu diyorum, ama duramıyorum.
Aklımla yada kalbimle yaşamıyorum.
Sürekli vicdanımla konuşuyor, onunla hesaplaşıyorum.
Neyi neden yaptığımı, neyi neden yapamadığımı...
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta