Hatırlayamadığım şeyleri yaşıyorum. Ya da yaşıyormuş gibi hissediyorum, hatırlamıyorum.
Gecenin nasıl geçtiğine uyku halindeyken bir anlam yükleyemiyorsam, inadına gündüzlerin gerçekten akrep gibi mıy mıy oluşundan daha kararsızım bu günlerde.
Dilimde birkaç sözcük beste kimin, güfte kimin, ben kimim?
Beynimin beni düşünmeye zorladığı o anlardan kaçmak için sığındığım uyku sanki ömrümden günlerimi çalıyor, düğünlerde havaya sıkılan gereksiz kurşunlar gibi gelip geçiyor…
Mücadele etmek mi zor, yoksa yaşam mı kararsızım.
Mücadele edecek gücüm mü yok, yoksa yaşamaya mı emin değilim.
Halsizliğim zayıflığımdan mı, yoksa tahammül ve takatin bittiği noktada mı yürümeye çalışıyorum muamma…
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta