Hayat diyorum,
ne kadar tuhaf…
Seni sana hazırlarken,
bir çocuk gibi ağlarken olmayanlara,
olgunlukla karşılamayı öğretir
diğer tarafında.
Dengedir her şey, şaşırma…
Hep düşer, kalkar insan.
Çocuk düşer, dizi kanar,
parka koşar yine.
Yaşam bir oyun;
iyilerin samimiyeti,
kaybetmedikleriyle değil,
olmayanlara teşekkür etmeyi
öğrenmeleriyle büyür.
Bazen varlıkla,
bazen yoklukla…
Ve insan,
her düşüşünde
biraz daha büyür.
Eksik olan,
seni tamamlar yarına.
Asuman Taşbulak şiirleri…
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 22:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!