Gül için, dikenleri de sevmedik mi?
Gül açsın diye, dikenleri de sulamadık mı?
Sevgi olsun, sevilmek var olsun diye,
İhanete hoşgörüyle bakmadık mı?
Mutluluğu bulmak için, nice sevdalarda nefes alıp,
Doğacak günü görmek için, karanlığı avuçlamadık mı?
Hep iyilik için, kötülüğü göğüslemedik mi?
Davamız, onurumuz oldu.
Bu kavgada öğrendik gururla sevmeyi,
Korkmadan 'seviyorum' demeyi.
Bu kavgada öğrendik insanlık için savaşmayı.
Bu kavgada öğrendik insanları insanca sevmeyi,
Öğrendik insanlık için mücadele etmeyi
Geride bıraktık patlayan silahları,
Geride bıraktık soğuk demirleri
Yüreğimizi koyduk bu kavgaya,
'Onurla mücadele' dedik.
Gül için, dikenleri kucakladık,
Yılmadık, yıldırılmadık.
Dönmedik doğru bildiğimiz yoldan
Gün geldi,
Açan bir çiçekte haya bulduk
Uçan kuşta özgürlük.
Sevgimiz, özgürlüğümüz oldu.
Kayıt Tarihi : 3.4.2005 20:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)