Hayat Şiiri - Ahmet Hüseyinoğlu

Aydınlıkları karanlık ettiğin gibi
Simsiyah bir lekesin sen hayat
Umut ışıklarını söndürürsün akşamları
Celladın olup kandilini söndüreceğim ey hayat

İki paralık ettiğin gibi emekleri
Beş kuruş para etmezsin sen hayat
Milletin aklını hezeyanlarla doldurduğun gibi
İpe sapa gelmez saçma sapansın hayat

Yusufları kör kuyulara atıp beklettin
Dipsiz pis kuyulardan çıkamazsın ey hayat
Hayat veren suda boğarak öldürürken ruhumu
Ruhsuzluğunu mu unuttun bunamış hayat

Yüreğimde ararken insanlık vasfı sevgiyi
Pazarda açık artırmada ruhsuzlara sattın
İçimde kara nokta bıraktığın gibi günlerimi
Eceline doğru karartacağım günlerini hayat

Kaç yıl vereceğin belli değil adam başına
Zehir kattın nice feryat edenlerin aşına
Kum misali ufaltarak bitirdin günleri
Bil ki günlerinin içinden geçeğim ey hayat

Sohbetlik masaları donattın sayısız kartla
Ortaya koydun altıpatlar içinde beklerken ecel
İplemedin dedin kime çıkan bahtına
Bahtsızlıklar kurduğun alçak bir pusu masada
Tek kurşun atacağım olmayan vicdanının ortasına

Bir kuş misali süzülürken hayallerimde
Yüzerken delicesine fikir okyanuslarımda
Ya da koşarken umutlarımın arkasından
Arkamdan çekip vurdun beni kahpe hayat

Bir çınar dalında yaprak olmaktı bizimkisi
Nefes olmaktı birilerine tek gayemiz
Sen ki zehirsin cümle alemin ciğerine
Tek bir kıvılcımla yakacağım seni hayat

Fırtınalarda savrulurken naçiz bedenim
Ne olursa olsun ben bendim köklerimde
Senin gibi dallardan geçinmedim ki odur ağacın sırtı
Geçinsen bile bir gün geçeceksin hayat

Nokta kadar işlevsizken kendinde
Durmadan nokta oldun akan gözyaşlarında
Ya bir çukur oldun düşürdün beşerleri
Yahut engel olup düşürdün yordun milleti

Razı değilim böyle geçirdiğin için milyonların akrebini
Akşamları bir baykuş misali fısıldadın hep kendini
Baykuş bile gece içini döker çeker gider
Sen moloz döktün her akşam ey şerefsiz

Kitaplarda yazılan kadar güzel değilsin sen
Ne o anlatılan köşelerdeki anılar gibi gerçek
Yalandan ibaretsin sen bu yazmaz hiçbir yerde
Yazmazsa yazmasın birileri yazar zaten

Bilmeni isterim sadece sen yoksun artık
Yazgı benim bu saatten sonra hokka ile
Git bank diplerinde sigara çek içine
O zaman işte çok geç sana ki anlayasın

Simsiyah bir lekesin sen hayat
Celladın olup kandilini söndüreceğim ey hayat
Beş kuruş para etmezsin sen hayat
İpe sapa gelmez saçma sapansın hayat
Dipsiz pis kuyulardan çıkamazsın hayat
Ruhsuzluğunu unutmuşsun haberin yok hayat
Eceline doğru günlerini karartacağım hayat
Bil ki günlerinin içinden geçeceğim hayat
Tek kurşun atacağım olmayan vicdanının ortasına
Arkamdan çekip vurdun beni kahpe hayat
Tek bir kıvılcımla yakacağım seni hayat

Her günümüz bir kağıt
Buruşturmak yerine yazın çizin karalayın
Karalayın ki güzel bir hikaye çıksın
Arada bir karalansa bile sayfalar
Raflarda tozlanıp odalarda küflenmesin
…