Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Saçları ağarttık bu değirmende
Kapanır açılr her gün bir perde
Her kalp vuruşunda biter bir oyun
Son oyuncu kim, ne zaman nerde?
Aman bizden uzak olsun. en azından şimdilik değerli arkadaşım. Yoksa kurtuluş yok tabi ki. Doğmak kadar ölmek de mukadder.
Güzel dizeleriniz için kutluyorum. Yüreğinize sağlık. Kaleminizin mürekkebi hiç tükenmesin. Saygılar. [ Tam puan + 10 ]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta