Beyaz bir kağıtta dindiriyordum hasretini. Senin dışında her şey ve herkes bana yabancı.
Yüzüm parmak izlerini arıyor, dudaklarım buselerini.
Saçlarım parmaklarını özlüyor, kulaklarım sesini.
Yine sana bolca hasret var avuçlarımda.
Bu perşembe sabahında sana günaydın deyip öperek uyandırmak varken, uzaktan uzağa "günaydın" demek ne acı.
Oysa buram buram kokuyor hasretin. Artık avutamıyorum hasret bebeklerimi.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta