Bana kanatsız uçabilmeyi öğrettin hayallerde
İçin ağlarken kahkahalar atabilmeyi
Boş duvarlara anılar çizebilmeyi
Aynı anda iki insan olabilmeyi
Ruhum kaçınılmaz kayboluşta
Kalple düşünebilmeyi öğrettin bana
Gözyaşlarıyla izler silebilmeyi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçten güzel bir şiir okuttun Erhan kardeşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta