Hayal Sanmayın Şiiri - Kasım Kobakçı

Tan yeri ağarır, tepeler güler,
Seherde uyanır, cümle alemler,
Dallarda bülbüller, beste dizerken,
Yel eser, dağların başını siler.
*
Kara taş içinden, filiz fışkırır,
Zorluğu görünce, sabır haykırır,
Buz tutmuş toprağı, delen tohumlar,
Engeli aşarak, zinciri kırar.
*
Zifiri karanlık, yurdu terk eder,
Kalplerden silinir, tasa ve keder,
Ruhları daraltan, o eski kasvet,
Kaybolur gider, biter endişeler.
*
Haneden, dışa taşar kalabalık,
Alın teri döken, bekler ferahlık,
Emekçiler yürür, kol kola girmiş,
Son bulur dünyada, bunca karanlık.
*
Gelen o vakitler, dünden de parlak,
Ziya doğar göğe, rengi pek bir ak,
Bakışlar parlıyor, hevesle dolu,
Aydınlık günlere, inancınla bak.
*
Lal olmuş dillerin, kilidi kopar,
O sessiz sabiler, neşeyle tapar,
Beklenen o müjde, kapıya geldi,
Hasretle bekleyen, bahtını kapar.
*
Fikirler işlenir, oya misali,
Bilekler yorulmaz, yoktur emsali,
Üretir durmadan, çarklar dönünce,
Canlanır gözlerde, zafer timsali.
*
Şüpheye yer yoktur, yollar açılır,
Etrafa mis gibi, koku saçılır,
İnanan yürekler, yan yana durur,
Kötünün hükmünden, artık kaçılır.
*
Mevsimler değişir, kışlar yaz olur,
Çekilen çileler, elbet haz olur,
Ati denen zaman, bize gülünce,
Dertlerin tamamı, gayrı az olur.
*
Bu rüya gerçektir, hayal sanmayın,
Yalan sözlerime, sakın kanmayın,
Kainat en nurlu, haline döner,
Mükemmel günlerde, sakın yanmayın.