kış günü her yer buz tutmuş, yavaşça yaklaşıyorsun pencereye,
saçakları sokaklara sarkan çatılardaki kuşları düşün,
birbirlerine sokuluşlarını, kursakları boş belki…
bir yetim, ışıklı bir spor ayakkabıdır tek hayali,
ya da kırmızı bir bisiklet, düşünmez karnının açlığını,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta