kış günü her yer buz tutmuş,
yavaşça yaklaşıyorsun pencereye.
saçakları sokaklara sarkan çatılardaki kuşları düşün;
birbirlerine sokuluşlarını... kursakları boş belki.
bir yetimin, ışıklı bir
spor ayakkabıdır tek hayali,
ya da kırmızı bir bisiklet...
düşünmez karnının açlığını;
nasıl olsa görmüştür bir fırın
camekânında sıcak ekmeği.
izbede kalmış bir kimsesizi...
eli yüzü nicedir sabun görmemiş
ve girmemiştir midesine bir yudum çorba.
derindir bakışları, insanı delip geçer;
öylesine etkilidir, sızlatır yürek içini.
hastane odalarını düşün;
herkesin isteği sıhhat bulup
kavuşmaktır yuvasına bir an önce
ve sarılmaktır sevdiklerine.
ve bir çaresiz,
nasıl da çare bekler çaresizlikten...
ve hayal et;
gül ister her şey,
gülümse ister gözlerinle ve yüreğinle.
sevgi sunduğunu anlar onlar;
seni görmese de, bilmese de...
sevgi görülmez ki zaten, hissedilir;
hayal edilir ve yaşanır.
hayal edebiliyorsan en güzel şeyleri,
hissediyorsan sevgiyi dolu dolu...
mutlu olmak istiyorsan
hep iyi şeyler düşün, iyi şeyler hayal et.
işte budur yaşamak;
budur mutlu olabilmenin tek yolu...
Hatice Ak
Kayıt Tarihi : 29.07.2015 23:11:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!