Bir akşam güneşi çekilirken üstümüzden
Geliyor aklıma adın ve doluyor içime sen
Yırtacakmış gibi afakı, güneşin kızıllığı
Bana yatak oluyor gecenin yalnızlığı
Canhıraş bir kargaşa, sesi bu kargaların
Sallanıyor boşlukta yaprağı ağaçların
Biraz mavi ve kızıl, daldığım hülya sensin
Aksi olamaz asla muhakkak içimdesin
Bırak başaklar gibi güneşlerde kavrulsun
Rüzgar kokunu alıp onu bana uçursun
Ellerin benim yurdum tutabilsem ilk defa
Sevdiğim! Seninle biz geleceğiz yan yana
Yoksun, şimdi hayalsin, özlüyorum sadece
Aklımdan kurup kurup seviyorum kendimce
Hüzünlü bir tebessüm çökerken sahile
Gözlerim dalıyor güneşin battığı yere.
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!