Hayal Şiiri - Kasım Kobakçı

Çöplükler ortasında parlayan ufak taşa bakıp kanmak,
Pislikler arasından altınlar çıkar diye boşa yanmak.
*
Değersiz eşyaları başköşeye koyarak gururlanmak,
Kötünün iyisiyle kendini avutarak boş dolanmak.
*
Çamura saplanınca çakıldan medet umup sevinç duymak,
Bataklık kenarından toplanan dikenleri çiçek saymak.
*
Kararmış sokaklardan geçerken gölgelere ışık saçmak,
Tükenmiş umutları yeşertmek gayesiyle kapı açmak.
*
Zavallı böcekleri uçuran rüzgarlara destan yazmak,
Kuruyan ağaçların dibinden akan sığdan kuyu kazmak.
*
Delinmiş tenekeden dökülen damlaları şerbet bilmek,
Kırılmış aynaların tozunu üfleyerek izi silmek.
*
Siyahın karasından beyazlar üreterek renge doymak,
Kül olmuş ateşlerin yanına yaklaşarak kabuk soymak.
*
Paslanmış demirleri parlatıp vitrinlere çivi çakmak,
Yırtılmış kumaşları boyayıp süsleyerek başa takmak.
*
Ceyhan'ın kenarında fırtına koptuğunda nara atmak,
Kokusuz pazarlarda Kamil'e yaprakları ucuz satmak.
*
Zehirli tarlaların göbeğinde serilip sessiz kalmak,
Çürümüş tahtaların üstünde uyuyup hayale dalmak.