Hay Şiiri - Serdar Tunçluer

Asırlar var ardında gördüğün bu Devletin,
Devlet kurdu Onlarca, örnek olduk soyunca,
Mohaç oldu aktı kan, toprak oldu doyunca,
Bir ay doğdu yıldızlı, bayrak oldu Tanrımca,

Ezan duydum dinledim, Muhammedi dinleti,
Gök dedim ben Tanrıya Ol yarattı kanımca,
Bire baki kul oldum, göç eyledi Evliyam,
Takip ettim yolunu, üçbin yıldır sayınca,

İt olmadı yoldaşım, Asenalar üreyen,
Uludular göklere soya Dua eyleyen,
Sabah oldu melekler hepsi secde eyledi,
Arş’a doğdu Kibriya şavkı boyum soyumca,

Biz demedik kez dahi, istişare eyledik,
Dedelerim toplandı, Korkut dili dinledik,
Demediler puslanın, pusu kurun el sayın,
Haber saldık ovaya birlik olun soyumca,

Kahpe dölü Or oldu, sürdü dümen üstüme,
Biz demedik yinede Ol kahpeyi dinledik,
Sandı saftır erliğim Odum yandı sönmedi,
Uyumadık an dahi Kahpeliğe yolumca,

Töre dedik baş eğdik, baş eğmedik çileye,
Mazlum idik ama biz köleliği bilmedik,
Ne şerefsiz gördü göz haysiyetten bihaber,
Fahişeydi düşmanım fitne buydu kanımca,

On/ca Devlet yıkıldı bir fitnenin yüzünden,
Yıkamadı kahpeler dıştan yıkım görmedik,
Kimi el’e dil oldu, fırsat verdi yönetti,
Devlet kurduk var olduk asılardır sayınca,

Yeseviler anılsın, Ahmet ile Mustafa,
İlim bildik biz dini birleştirdik bölmedik,
Ali ile soy olduk, Ömer ile Adalet,
Ayırmadık Boyları it ayrıldı doyunca.

Tunçluer