Havan Artsın Şiiri - Semih Eratlı

Hava atma kız,
Havan batsın,
Gel sokul yanıma da,
Benden bulaşsın,
Senin de havan artsın…

Bir salona girdin mi,
Ağır ağır yürürsün.
Sana bakıp bakmadıklarını
Anında görürsün.
Güneş gözükmese bile gökyüzünde,
Gözündedir gözlüğün;
Aman !... Sakın sohbete kalkma,
Kısıtlı kelimelerdendir sözlüğün.

Hava atma kız,
Havan batsın,
Gel sokul yanıma da,
Benden bulaşsın,
Senin de havan artsın…

Çantan etrafa göz kırpıyor,
Saatin parıl parıl parıldıyor;
Ama cebinde para kalmadı,
Onlar bunu bilmiyor;
Anlamazlar derdinden.
Çanta da, saat te, gözlük te,
Satın alınmıştır Mardin’den…

Hava atma kız,
Havan batsın,
Gel sokul yanıma da,
Benden bulaşsın,
Senin de havan artsın…

Kılık kıyafet yerinde,
İnkâr edilemez,
Hem güzelsin; hem de şıksın,
Zengin bir bekâr bir erkek gördün mü,
Hiç kaçırmazsın;
Jet hızıyla aşıksın.
Ne yapıp edersin,
Bulursun yolunu,
Adama işaret çakarsın.
Bu işin bir hikmeti olmalı,
Çok kovaladın;
Ama hala bekârsın.

Hava atma kız,
Havan batsın,
Gel sokul yanıma da,
Benden bulaşsın,
Senin de havan artsın…

Biz birbirimizi biliriz,
Her zaman, her yerde;
Sen demek, eşittir hava,
Cebinde para olmasa da
Hava atmak bedava.

Ama o öyle olmaz,
Delik kova suyla dolmaz.
Hadi yaklaş yanıma,
Seni benle görsünler.
Görsünler de…
Gözleri seni öyle tartsın..
Hadi sokul,
Biraz daha,
Yanaş ta havan artsın.