Hatıralar Şiiri - Kenan Gezici

Şimdi nasıl oldu nerden geldi aklıma,
Nasıl düştü kucağıma bu hatıralar.
Dün bir gölgeydi oysa,
Zil takıp oynamazdı peşim sıra oysa.
Hangi mevsime uydu yoksa bu kızıl bahar.
Bir bakmışım bazı dallar, bazen de rüzgâr.
Camlara vurup duruyorlar.
Birde akşam çökmüşse odama.
Bir çırpınış bir telaşla vurur camlara hatıralar.
Gönlümün ta içini birbirinden ayırıyor.
Işık gölge oyunu bilmem hangi tayf.
Soğuk renkler tavanda dolaşıyor,
Gözlerim baygın başım süzülüyor.
Peşimde korku hüzünle karışık,
Ayaklarımın ucu kayıyor.
Bu hatıralar neden siyah kirli cepsiz,
Neden buruşuk uzunca kalmış gibi.
Her yeninin ardında neden gizli.
Nasılda durmadan hatırlatır kendini.
Yamalı halleri.
Ve uçup gidiyorlar bir anda,
Soluk bir kuş gibi.

Kenan GEZİCİ 29/08/2026