Hatice II Şiiri - Yusuf Özdumanlar

Seni sevmek
Hiç gidilmemiş bir şehrin
İlk ışıklarını görmek kadar
Belki mavisinde bir denizin
Göğe karışması gibi yalın
Ve derin
Seni sevmek
En genç yaşımda kalbimin
Adım adım yaşamaya çalışması kadar
Belki de ruhunda uçan bir kelebeğin
Sevinci kadar içten
Ve serin
Seni sevmek
Zamanın huşu ile dinlenip
Bir nefesi
Bin renkle öğütmesi kadar
İnce ve nazenin
Seni sevmek
Kurulmuş bir kuru sofrada
Güneşi alnımızdan tadıp
Susup da bir kuşu dinlemek kadar
Sessiz ve engin
Seni sevmek
Baktıkça onca yalana
Gözlerine inanmak kadar
Tarifsiz ve nârin