Sevmeyi öğrendim senin kalbinde
Ağladım güldüm yaşadım seninle
Sevmek yükünü taşıdık birlikte
Sana ağır gelmiş nereden bilirdim
Biraz daha al desen almaz mıydım
Verselerdi elime o sihirli değneği
Vaadi olsaydı değiştirecek her şeyi
Gücüm kalmadı istemem derim
Sormam önüme ne konsa onu yerim
Asla kalbimi görmeyenle sevişmem
Uçurumun kenarında bir deli
Hissediyorum, sanki sırtımda eli
Korkuyorum, dönüp bakamam geri
Galiba bir yerden tanıyorum bu teni
Artık taşımıyorum içimde o feri
Farketmiyor ha çekmiş ha itmiş beni
Bir kimsesiz kizcagiz, küçücük kuzucuk
Kalbi bir kus gibi kanadi yarali serçecik
Aitlik hissi buldu bir yerlerde azicik
Kapadi gözlerini güvendi hemencecik
Öyle bir yere koydu ki kimseler duramadi
Dimağ unutuyor da kalbe sormalı
Senden sonra her ne için atmalı
Ya konuşmalı ya ebediyen susmalı
İçinde ne varsa yalnızca şiirle kusmalı
Ama çözülmüyor gönlün urganı
Her zannediş daha da yıkıyor surları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!