Hasretinden boyun eğer

Bu eser; bir insanın hayatta uğrayabileceği en derin yıkımı, yani kayıtsız şartsız teslim edilen bir güvenin vefasızlıkla sarsılışını anlatan liyakatli bir sitem manifestosudur. Şair, dürüst özüyle karşı tarafa inanmış, ancak bu sarsılmaz inancın neticesinde ömrünün ve en saf duygularının çalınarak geride içi boş bir kafes bırakıldığını ilan etmiştir. Maddi dünyadan sıyrılıp piyanosunun başına geçen ozan, parmaklarından dökülen her sitemli notayla acısını evrensel bir sanata dönüştürmekte; her gün ölüp ölüp dirilerek yolları dertli gözlerle gözlemektedir. Duyguların öldüğü yerde yaşamın tadının kalmayacağını ve her yanı zifiri bir karanlığın saracağını belirten şair, nakaratın sonuna vurduğu o beş heceli mühürle; kalbin her şeye rağmen sevmeye ve gülmeye olan meylini saklı tutsa da uğradığı bu büyük vefasızlık karşısında asil bir hüzünle, çaresizce "Hasretinden boyun eğer" diyerek sinesindeki feryadı antolojiye nakşetmektedir.