Hasbihall Şiiri - Güven Tekin

​
​Yoruldum artık bu bitmez yoldan,
Bir gün bile yakamı bırakmadı MS.
Farkındalık dillerde, fark eden yok halden,
Kimseye yaranamadım, sormadı MS.

​Kendimle savaştım, durdum her gece,
Gelen vurdu, giden vurdu... Bilmece.
Çevrenin bakışı, zehirli bir hece,
Beni benden alıp, yormadı MS.

​"Can" dediklerim yaktı en çok canımı,
Kuruttular damarımda duran kanımı.
Sorguladı dünya, her bir yanımı,
Bir tek beni sen gibi anlamadı MS.

​Arkadaş gibiyiz seninle, ederiz hasbihal,
Anlatırım derdimi, sorarsın ne bu hal?
Düşüncelerim hür, hayallerim muhal,
Beni benden ayırmadı MS.

​Umudum bitmedi, hayalim hep taze,
Dilcan Hocam yoldaş, dertler kefaze.
Kiminde ağır yük, kiminde bir gamze,
Herkese aynı vurmadı MS.

​Acıyarak mı bakacaklar? Baksınlar varsın,
Kaybedecek neyimiz var, dünya onların olsun.
Sustum olmadı, coştum dertler savrulsun,
İçimdeki yarayı dindirmedi MS.

​En güzel ilaçtır Hakk’a teslimiyet,
Bize de böyle yazılmış bu imtihan, bu niyet.
Elbet bitecek bir gün bu mahkumiyet,
Beni tamamen yenemedi MS.