Hasat Pazarı Şiiri - Sadık Kocabaş

HASAT PAZARI
Açlıktan nefesi kokarken başta,
Tarlayı takkayı sattı bir yaşta,
Kızlar razı gelmiş kirli bir işe,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Üç ayrı yaşlıya üç kızın verdi,
Dünya malı imiş hepsinin derdi,
Arsızın rızası nefreti serdi,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Emmisi, dayısı "darısı" diyor,
Yeğen de zıkkımı iştahla yiyor,
Namus hırkasını lekeyle giyiyor,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Dedesi torundan "Kırgız" istermiş,
Nefsinin kirini yaşla süslermiş,
Torun da bu zulme hayır beslermiş,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Halası, teyzesi buketle varmış,
Sülale boyu bak, zilleti sarmış,
Kızlar da seksenlik mülke taparmış,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Vesile oldu da bozdu nikahı,
Mülke kurban etti masum günahı,
Çocukla aldılar bunca eyvahı,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Evladın ahı mı? Hayır, bu talan!
Gönüllü kölelik, gerisi yalan,
Dili Müslümanlık, kalbi engerek olan,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Üç ayrı kapıdan, üç ayrı hisse,
Namus pazarlıktır, mülk ise kıssa,
Dünyalık nasibin, almışsa köse,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Yavrunun uykusu, nafaka hırsı,
Babanın aklında, dünya çarşısı,
Hakk'ın sillesidir, bunun karşısı,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!

Riya pazarında tezgâh kuranlar,
Şu Kalemsiz Şair'i kalpten vuranlar,
Hesapta rızayla dilsiz duranlar,
Gözümüz aydın, sofrası kurmuş!