Görüntüme bakıp da sanma ki, bir uysal koyunum,
Bu can bu tende kaldıkça bil, haktan yanadır yolum.
Kula kul olmak mı haşa, tek Yaratanın kuluyum,
Kanım belli, soyum, atam belli, ecdat torunuyum.
Halkın hakkına uzanırsa el, çekinmez kırarım,
Ey bre edep için sebep arayan gafil
Seni Yaratana yok mu hiçbir saygın
Gönlünü edebe etmedi isen mahfil,
Olmaz elbet Hak için bir nebze kaygın.
Dağlardaki ot kardeştir esen yel ile
Efkârlıyım
Efkârlıyım;
Demli olsun çayım.
Çift umut atayım bu sefer
Tek şeker hiç de tat vermiyor.
EKİM
Sevmez seni çok kimse.
Kışı haber veriyorsun diye.
Soğukları getiriyor, sıcakları götürüyorsun diye.
Yaprakları döküyor, yıllık bitkileri söküyorsun diye.
Ekmeği Ateş Pişirir,
Ekmeği ateş pişirir,
Buğdayı tırpan devşirir.
Yiğidi kibir şişirir,
Âlimi ilim var eder.
Ekmelettin Kendini Tekmelettin
Ey Ekmelettin Ekmelettin:
Bir koku var sen ne ettin...
Devlet seni taşıdı, makamdan istifade ettin
Sirke olmadan küpe girdin
Elde Var Sevgi…
Geleceğe bakmıyorum artık
Geçmişten farkı olmayacak nasılsa
Geçmiş anılarla dolu
Güzel anılar
Elemi Ahınla Nazen
Elemi ahınla nazen nikabında hazan var,
Baharı ömründe bilmem ne tasan var,
Hublarını saklayan çeşmi dildarında hem de
Kuşeyi derununda gönlünün Hasan var…
Elli Kişiye Vereceğin Hakkı
Elli kişiye vereceğin hakkı, verdin bir kişiye,
Hangi yüzle, sonra dön gel de sen, oy iste.
Bir de bunun adını da koy sen, adalet diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!