Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Şu aleme gözümü açtım açalı
Asıldı suratım gülmedi yüzüm
Umutlarım, kuş gibi uçtu uçalı
Kısıldı nefesim buğulu gözüm

Başkaydı nazarım, iyi bakana

Yalan deme hacı cahil olmadık
Döndük aslımıza esir kalmadık
Türkçeyi bilesin yolda bulmadık
Soydan gelen dildir güzel Türkçemiz

İlk Türkçe çağıdır, sözün en başı

Çok mu sevdin özden karlı dağları
Sözüm niçin sana geçmedi kuzum
Malum kader dünden örmüş ağları
Yaktın sol yanımı yaktın can kuzum
Küle döndü can evim dinmiyor sızım

Acı, keder yazgı eşim
Hakka vasıl olmak işim
Özlem ile akan yaşım
Gönül meftun zikri aşım
Hakka; vasıl, olmak işim

Aklı kelam, tek diyerek
Huzur payı hak diyerek
Gizli hüner çok diyerek
Yiyenlere, haram olsun
Perde-i son dram olsun

Pirim verip nefsine maraz arama
Amiyane tuzaklar kurma üstadım
Kaşıdıkça acıyor değme! yarama
Bu faniyi boş yere germe üstadım

Kibir mi sana engel öze girmedin

Öz’ü sözü bir olmayan
İçten sahice gülmeyen
Ser kıymetini bilmeyen
Gevşekleri hiç sevmedim
Bırak dostu hoş görmedim

Faydasız afilli baharla yazdan
Yüce dağ başının yeli hoş olur
Kerhen, yapılan faslı niyazdan
Abdalın ham olan dili, hoş olur

Çare umma vefasızın elinden

Arz’ım; zalim olanların
Hiç affı olmasın Yarab!
Cebi, haksız dolanların
Huzuru olmasın Yarab!

Kâr namına sıkanların

O ay neler neler saklar
İnsanlar şevk ile bekler
Sineler hep niyaz eyler
Şol gecenin, hürmetine

Eller açık kalpler yanar