Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Hasret, kaldık akil adil ademe
Sır oldu nasılsa erbabı canlar
Sanki göçtü hepsi baki aleme
Sır oldu vefakar, cefakâr canlar
Pir oldu mir oldu kitapsız yanlar

Fırsat sundun hinlere sabır tükendi
Yeter artık hakkımı ver yalan dünya
Yükten öte nankörlük, canı yakandı
Masum garip fakiri hep geren dünya
Arsız, hırsız, yolsuza yol veren dünya

Geçmişi, gizemli şerhi özünde
Sak olan kalplere izi yüzünde
Dökülür evsafı, galiz sözünde
Nasıl düştük bu hallere arkadaş
Gazı, yedik közde piştik arkadaş

Şaha kalktı bir millet, Atası da başında
Kurdu Cumhuriyeti işte ilk yüz yaşında
Binlerce hedef verdi hilal çatık kaşında
Özgür Cumhuriyetti aklının en başında

Çıkılan yol çağdaşlık, tercih ilim dalları

Ne aşıklar, geldi geçti buradan
Boşa çalım atma salı, terk eyle
Kalbin, pıt pıt ise aşkın sıradan
Sevdana set olan dalı terk eyle

Akıl delilenmiş gözün kararmış

Nasıl seçtim sizi, bilmem yanarım
Yalan dolan bilmem öze, kanarım
Her bir sözü, hak hakikat sanarım
Kanmam artık hiçbir söze umarım
Dünden beter nan, diyene yanarım

Beşe beş katıp niyaz etsen de
Yıl aşırı hacca gidip gelsen de
Sureti cenahta melek olsan da
Kul hakkına, girdin ise zor işler

Haramı, helalmiş gibi yedinse

İlk haline içim, yandı üzüldüm
Döndü düne zalim yine el oldu
Ol masada galiz sözle çizildim
Çıktı asıl yüzü huysuz del oldu

Utanır mı? yüzü kayıştan beter

Demesi gereken acep ne demiş
Sen, pek yaşadın artık yit demiş
Yitirmiş vicdanını, b.kunu yemiş
Emekliler; yüktür mezara, demiş
Aklı evvel hatsiz, yürek mi yemiş

İlk defa; buradan tanıdım, o’nu
Nerelidir acep deyip sormadım
Takip ettim şiir; sunduğu, günü
Dedim helal sana ey güzel insan
Bu; gücü bu, azmi nelere yorsam