– “Merdiven”
Doğarken gözümde varmış bir perde,
Gökyüzüne merdiven görünür nerde?
O merdiven, dönüşü olmayan bir yol,
Çıkınca o makama açılır perde.
Bir iz bıraktı bu yollar
Kaldım kendi içimde
Sustu şehir, sensiz kaldı
Kayboldu bütün renklerimde
Gönül denizim, aşk rüzgarıyla
Yol alır sabırla, Hak ile ya
Her nefeste Allah’ı anar insan
Gözler kamaşır, kalb olur zişan
Bu bir kader değil, yazılmış yalan
Kalem onların, kan bizim, imza zorla atılan
Ekmek büyür vitrinlerde, sofrada küçülür
İnsan insanı ezerken, düzen “doğal” görünür
Çalışmak geçime yetmiyor
Koyun olmayın, koyunluk bu sistemin yakıtı
Güdülen çok, düşünen az, susmak herkesin aklı
Zinciri altın diye taktılar boynuna
Özgürlük dediler, sattılar korkunu oyuna
Her işte bir tezgâh, perde arası karanlık
ne umutları ve hayalleri vardı
sanki yeni açmış gül bahardı
azrail beklemediği anda canını aldı
bütün hayalleri umutları yarım kaldı
şimdi başka bir aleme doğuş yaptı
-
Perihan Pehlivan
Tüm Yorumlaramin