Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Yürü haydi domuz herif,
Etin bile mundar senin.
Kimse almaz verme teklif,
Sütün bile mundar senin.

Allah vermiş ot yiyorsun,

Allah’ım hayat acı nedir bunun ilacı,
Ahlaklı olmak ama o da bizden davacı.
Tarlada kalmış nimet kıblesi haktan yana,
Duaları aracı, gökler…aklın miracı.

Her taraf yeşil ama bunlar sığır mı Rabbim.

Heyy,
güzel kız.
Sevilmek özel,
Övülmek güzel.

Gönül sevgi içer,kafayı bulur,
Her sese aldırmaz,bakınıp geçer.

Aşkın şarabın dan,sarhoşta olur,
Cahilleri görmez,sakınıp geçer.

Aşk yiğidin belasıdır,
Ezanların selasıdır,
Köle eder bir dilbere ,
Aklın yürek yarasıdır.

Aşk okuyla vurulursun,

Sende leyla gibi ol derim ama,
Aklı olmayanın dinide olmaz.
Kaygısız günahsız kul derim ama,
Fikri olmayanın kendide olmaz.

Karun’dan zenginsin Nemrut’tan yüksek,

Söyleyin;
Şu akrep denen yaratığa,
Her taşın altından çıkmasın.
Bir faydasını görmedik,
Bari ayak altında dolaşmasın.

Satıp satıp şımarın, yiyip içip zıbarın,
Hortumlayıp aşırın, aksırınca tıksırın.
Bunca salak,dalkavuk,doymaz sa yüce tanrım,
Soylarını kurutup,toprakla tanıştırın.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar

Ben derdimin çaresini,
Nerde buldum bir bilseniz,
Öğrenince şaşırarak,
Alay edip gülersiniz.

İnsanların hikmetini,

Hayat merdivenlerini,
Adım adım çıktım.
Vardığım yerde,
Yangınla karşılaştım.
Kimi dumandan boğulup,
Kimi ateşle yanıp gitti.