yine yine yeniden
oturuyoruz üçgen bir masada
sen ben ve yaşanmışlıklar
bu sefer biz susuyoruz
dile geliyor yaşadıklarımız
bazen anılardan bahsediyor
kimsesizim
çocukluğum geliyor gözümün önüne
sokakta kalmadığına şükreden bir çocuk oluşum
sanki herkes beni terk edecekmiş de
yapayalnız, bir başıma kalacakmışım gibi,
çok korkuyordum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!