I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Tarifsiz, sıkıntılı bir günde ışığa karanlıklar bulaştığı kısır bir zamanda Van'ın bronzlaşmış gölgesiyle buluştuğu zaman, kabuğu kırık bir lisan olarak güneşe tebessüm etmesiyle düşer hengameli cihana. Kıvılcımlar saçtığında maviliklerde kulağına üç kez 'acı' fısıldamışlar, acıyla yıkamışlar, acıyla uyutmuşlar ve acı olmuş adı. O gün bu gündür, acı yazar, hüzün çalar ulu orta dünyada.
