Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tarifsiz, sıkıntılı bir günde ışığa karanlıklar bulaştığı kısır bir zamanda Van'ın bronzlaşmış gölgesiyle buluştuğu zaman, kabuğu kırık bir lisan olarak güneşe tebessüm etmesiyle düşer hengameli cihana. Kıvılcımlar saçtığında maviliklerde kulağına üç kez 'acı' fısıldamışlar, acıyla yıkamışlar, acıyla uyutmuşlar ve acı olmuş adı. O gün bu gündür, acı yazar, hüzün çalar ulu orta dünyada.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!