Bir zamanlar içinde bahar açan bu gönül...
Şimdi yıkılmış bir şehrin sessiz sokakları gibi.
Ne kuşlar konuyor dallarına, ne umut uğruyor kapısına.
Her köşesinde senden kalan biraz hasret, biraz kırgınlık, biraz da sessizlik yaşıyor.
Harabe gönlüm...
Sana sığınan herkes bir iz bırakıp gitti.
Kimi sevgi diye geldi, ihanet bıraktı.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta