Özgürlük anıtının meşalesine assınlar beni
Ateşin kızılına karışsın mavi harlarım
Adını tüteyim yas rengi karanlığa.
Bir nokta ses kalayım, bir nokta nefes, kavrukluğumda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta