eski bir hanın gölgesinde
oturdum bir akşam vakti.
güneş çekiliyordu taş duvarlardan,
gölgeler dağlara uzarken
insanın içinde büyüyen düşüncelere benziyordu.
avlusunda paslı bir çeşme
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Şiirinizi okurken bir romanın içinde gibi hissettim kendimi. O handa ben de dolaştım sanki... Gönlünüze yüreğinize sağlık...
Seda Hanım, çok teşekkür ederim , sizlerin de yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta