eski bir hanın gölgesinde
oturdum bir akşam vakti.
güneş çekiliyordu taş duvarlardan,
gölgeler dağlara uzarken
insanın içinde büyüyen düşüncelere benziyordu.
avlusunda paslı bir çeşme
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Şiirinizi okurken bir romanın içinde gibi hissettim kendimi. O handa ben de dolaştım sanki... Gönlünüze yüreğinize sağlık...
Seda Hanım, çok teşekkür ederim , sizlerin de yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta