Hangi mevsim Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Biz hayatı yaşarken hep bir eksiklik içinde boğuştuk. neydi tamamlayamadığımız nerde eksildik.
Dokunmadan göz göze gelmeden eksildik.
Oysa kimse anlamasın diye kalbime hapsettim seni.
Bilemedim gözlerimden süzülüp gideceğini,
Nasılsın diye sorsan, iç çekip eh işte iyiyim derim.
Bir umut beklemekteyim.
Biliyorum yavaş yavaş ölmekteyim.
Kimseye halimi diyemiyorum.
Boynumu büküp iç çekiyorum.
Beni tutan bu sevdayı, canımda ki canı, yüreğimde ki bu yangını, savururum dağlara, gözyaşlarımı da yüklerim bulutlara giderim.
Sakın tutma ellerimi, yerleşme can evime sonra tutulur kalırım.
Alışırım bir daha kendimi alamam geri, bilirsin sevdim mi çok severim.
Girerim yüreğine işte orda yanarım.
Hangi mevsimdi bilmiyorum.
nerde ne zaman kesişti yollarımız. yüreğim öyle çok sevdi seni.
Hadi gücün varsa,söndür içimde ki ateşi.
Güldür bu ağlayan gözleri.
Durdur içimde akan sevda selini..
Hadi unuttur bana kendini..
Hilalavunyali