9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sabah vakti, meydanda sızlayan kul,
Üstü başı yırtılmış, hüzünlü can,
Zar zor nefes alarak, feryat eden,
Ruhsuzlaşıp, hepten de ezilmiş zat,
Şöyle mahzun, şahsı seyir eyledim.
Kökten kopan dal gibi, sahipsizdir,
Çöken beden, akılsız sessiz inler,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta