Dün yorgun insanların konakladığı handaydım,
Hani şu yüksek kapılı.
İnsanların yalnızlıktaki dostu duvarlar
Yer sofrasındaki ayrıcalık,
Ve ben sensiz ordaydım;
Şu geçen yoksunluğundaki akşamlar gibi
Soğuk ve sessiz.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta