Hamza Kaya Şiirleri - Şair Hamza Kaya

Sarmaşıklardan bir dünya ördüm
Bir ben varım, birde sigaram
Her nesneye yabancıyım artık
Hep yeşil dört bir yanım

Çiçek vermiyor sarmaşıklarım,

Bir ölüm melodisi kulaklarımda
Söylenmemiş sözler mısralarımda
Korkuyorum bu ayaz dönerse tufana
Neydi noksan olan, bu karmaşada

Bir ölüm uğultusu kulaklarımda

Bir ceylan edasıyla girdin dünyama
Sen salındın, ben koştum ardın sıra
Ne sana yetişebildim, ne vuslata
Ecel kesti yolumu, dönüpte bakma
Korkarım kapılırsa nazlı sedana
Benden geçerde koşar sana

Mutfak balkonundayım yine bu gece
Tenimi okşuyor hafiften esen rüzgar
Bazen hırçınlaşıyor, söndürüyor sigaramı
Ve; Karşıdaki dağlar, takıldınız bu gece aklıma

Her gün farklı, ama hep etkileyici

Sonlara alışmak, sonlarla barışmak
Teselli umut peşinde bilinçsizce koşmak
Keşkelerle avunmak
Bir parçam oldu, kabullenmesem de

Umutlar, yarınlar sonların avucunda

Kurbanım Erzurum’un dağına taşına
Bir dadaş sevdim Eylül başında
Erzurum şahitti aşkıma
Ne bir avuç toprak, ne de erini verdi bana
Beyazlarla gönderdi sılama
Bitti mi mermerler Erzurum’da

Bir seni özledim,
Birde mavi güllerin sarı rengini
Bir buruk karıştırdım eski albümleri
Tanımadığım ben resimlerdeki
Tanıyamadım resimlerde ki beni

Çiçekleri sevmek zorunda değilim
Zaten koğuşta yasak
Karı gibi kahkaha atamam
Deli Recep derler adıma

Bu koğuşta öldü öğretmen Recep

Bu bayram gelemedim yanına
Sarı Nergisler almıştım
Bırakamadım mezar taşına
Gelemedim bu bayram
Çocuğum hasta

Ne gönüller viran oldu onun elinde
Ne gözyaşları boğuldu onun dilinde
Şu töre dediklerimi kıydı bize
Kara toprağı bile reva görmedi
Seven gönlüme