Gecenin İkisi
Gecenin ikisi…
Uykular çoktan terk etmiş beni,
Penceremde ay değil, düşünceler nöbette.
Sokak lambası gibi titrek kalbim,
Gecenin Kaleminden
Gecenin koynunda yıldızlar uyurken,
Bir mısra düşer usulca yüreğime.
Sözler, sessizliğin içinde yankı bulur,
Şiir olur, dökülür geceye.
Gecenin Kaleminden
Gecenin koynunda yıldızlar uyurken,
Bir mısra düşer usulca yüreğime.
Sözler, sessizliğin içinde yankı bulur,
Şiir olur, dökülür geceye.
Gecenin Kucağında
Gecenin kucağında saklanırım,
Sessizliğin yumuşak örtüsünde,
Yıldızların titrek ışıkları altında,
Kendi düşüncelerimle dans ederim.
Gecenin Sessizliği ile Konuştum
Bir gece daha çöktü üstüme,
Yıldızlar sustu, ay utandı yüzünü göstermekten.
O an anladım;
Ben yalnız kalmışım,
GECEME DOKUNMAYIN, O BENİM TEK YÂRİM
Geceme dokunmayın…
O benim tek yârim…
Karanlığıyla sarar beni,
Suskunluğumu bilir,
Yalnızlığımı saklar kimselerden.
Gece Olunca
Gece olunca sessizce iner karanlık,
Gizler göğsünde yorgun anıları,
Ay ışığında titrerken dallar,
Rüzgâr fısıldar eski yaraları.
Geçerken Hayatın Yanından
Geçerken hayatın yanından,
Bir an durup bakamadım,
Yüzler, eller, sokaklar,
Hepsi hızla aktı önümden.
Gece Yarısı
Gece yarısı düşler uyanır,
Sessizlikte yankılanır fısıltılar.
Bir yıldız kayar uzaklarda,
Dilekler düşer kalbin raflarına.
Geceye Sordum
Geceye sordum, seni,
Ay utandı, sustu…
Yıldızlar gözlerini sakladı bulutların ardına,
Bir rüzgâr esti — adını getirmedi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!