Gece Olunca
Gece olunca sessizce iner karanlık,
Gizler göğsünde yorgun anıları,
Ay ışığında titrerken dallar,
Rüzgâr fısıldar eski yaraları.
Geçerken Hayatın Yanından
Geçerken hayatın yanından,
Bir an durup bakamadım,
Yüzler, eller, sokaklar,
Hepsi hızla aktı önümden.
Gece Yarısı
Gece yarısı düşler uyanır,
Sessizlikte yankılanır fısıltılar.
Bir yıldız kayar uzaklarda,
Dilekler düşer kalbin raflarına.
Geceye Sordum
Geceye sordum, seni,
Ay utandı, sustu…
Yıldızlar gözlerini sakladı bulutların ardına,
Bir rüzgâr esti — adını getirmedi.
Geceye Söz Bırakalım
Geceye söz bırakalım hep beraber,
Yıldızlara yükleyelim dilekleri.
Ay duysun içimizdeki sızıları,
Sessizlik sarar en derin gerçekleri.
Bir fısıltı olsun rüzgârın dilinde,
Geç Kaldın
Geç kaldın…
Bir mevsim geçti üstümden,
Yapraklar döküldü,
Rüzgâr aldı kokunu,
Geç Kalmış Bir Vedayım
Geç kalmış bir vedayım ben,
Çoktan gitmiş birinin ardından
Söylenen son cümleyim belki de…
Ne kadar söylesem de
GEÇMİŞİN KOKUSU
Geçmişin kokusu vuruyor bu gece yüzüme,
Sanki yıllar geri geri yürüyor ayaklarıma…
Bir çınar gölgesinden kalkıp,
Yarım kalan çocukluğumu alıp geliyorum.
Gel…
ama bir ömrü ayağa kaldırır bazen.
Gel…
Yollar küsmüş bana,
geceler adımı unutmuş,
sabahlar yarım bırakıyor cümlelerimi.
Gel Bahtımın Kar Beyazı
Gel…
Bahtımın kar beyazı,
Gecemin yıldızsız haline ışık ol.
Gülüşünle aydınlat karanlık yüzümü,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!