Hamit Atay Şiirleri - Şair Hamit Atay

Gecenin Bir Yarısı
Gecenin bir yarısı…
Sessizlik şehrin üstüne çökmüş,
yalnızlığımın sesi yankılanıyor duvarlarda.
Bir yıldız düşüyor penceremden içeri,
adını fısıldıyor usulca,

Gecenin En Parlak Yıldızı
Gecenin en parlak yıldızı sensin,
Karanlıklar içinde ışıldayan,
Umudun ve sevdanın simgesi,
Ve ben,
O ışığın altında ısınan.

Gecenin Fısıldadığı

Gecenin koynuna düştüm,
Ay ışığına yasladım yorgun kalbimi.
Sokaklar sessiz, yıldızlar suskun,
Ama ben,

Gecenin Fısıltısı
Bir rüzgâr eser içimde,
Dalgalar vurur kalbime.
Sessiz gecenin fısıltısı,
Adını yazar gökyüzüne.
Yalnızlık bir keman sesi,

Gecenin İkisi

Gecenin ikisi…
Uykular çoktan terk etmiş beni,
Penceremde ay değil, düşünceler nöbette.
Sokak lambası gibi titrek kalbim,

Gecenin Kaleminden

Gecenin koynunda yıldızlar uyurken,
Bir mısra düşer usulca yüreğime.
Sözler, sessizliğin içinde yankı bulur,
Şiir olur, dökülür geceye.

Gecenin Kaleminden

Gecenin koynunda yıldızlar uyurken,
Bir mısra düşer usulca yüreğime.
Sözler, sessizliğin içinde yankı bulur,
Şiir olur, dökülür geceye.

Gecenin Kucağında
Gecenin kucağında saklanırım,
Sessizliğin yumuşak örtüsünde,
Yıldızların titrek ışıkları altında,
Kendi düşüncelerimle dans ederim.

Gecenin Sessizliği ile Konuştum

Bir gece daha çöktü üstüme,
Yıldızlar sustu, ay utandı yüzünü göstermekten.
O an anladım;
Ben yalnız kalmışım,

GECEME DOKUNMAYIN, O BENİM TEK YÂRİM
Geceme dokunmayın…
O benim tek yârim…
Karanlığıyla sarar beni,
Suskunluğumu bilir,
Yalnızlığımı saklar kimselerden.