Üç Şeyle Konuşurlar Ardınızdan
İnsanlar…
Arkanızdan üç şeyle konuşur:
Anlamadıkları,
Elde edemedikleri
Ve asla olamayacakları şeylerle.
Üç Şeyle Konuşurlar Ardınızdan
İnsanlar…
Arkanızdan üç şeyle konuşur:
Anlamadıkları,
Elde edemedikleri
Ve asla olamayacakları şeylerle.
Uçuştayım
Soruyorlar bu aralar,
“Ne oldu sana, niye böyle uçuştasın?”
Cevap veriyorum kahkahalarla:
“Kanatlarım kısaydı eskiden,
Biraz uzattım da,
ÜMİT DÜNYASI
Bir sabah uyandım, umutla dolu,
Gökyüzü mavi, gönlümde solu,
Bir yandan yorgun, bir yandan deli,
Yine de yaşamak dedim — ne güzel şey belli.
Umuda Dair
Umuda dair ne söylesem az,
Karanlıkta parlayan küçük bir ışık,
Yolunu kaybedenlerin elinde tutunacak dal,
Ve yıkılan kalplerin yeniden inşa ettiği hayal.
Umut
Ve umut…
Bavulun en dibine sakladığım,
kırılmasın diye üstüne suskunluk koyduğum
o küçük ama inatçı şey.
Yoruldum, evet,
Umut, Kırık Kanatlarla Uçar
Umut,
Kırık kanatlarla uçar bazen,
Yaralı bir kuş gibi,
Gökyüzüne zor, ağır kalkar.
Umutların Kıyısında
Umutların kıyısında beklerim,
Dalgalara dokunarak,
Ve her dalga,
Yeni bir hayalin fısıltısı olur kulağımda.
Umutsuzluğun Eşiğinde
Adım adım yürürüm karanlık sokaklarda,
Her köşe bir hatıra, her adım bir yük.
Yalnızlık sarar dört bir yanımı sessizce,
Umutsuzluğun eşiğinde dururum, titrek.
Umut ve Yeniden Doğuş
Karanlık gecelerde yitirdiğim ben,
Sessizce bekledim sabahı.
Her gecenin sonunda doğan bir ışık var,
Ve o ışık umut…
Yeniden doğuşun müjdecisi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!